Er is iets bijzonders gebeurd in de whisky-wereld, en het zorgt voor flink wat opschudding aan beide kanten van de grens tussen Engeland en Schotland. Engelse whisky heeft namelijk officiële juridische bescherming gekregen, vergelijkbaar met wat Scotch whisky al decennialang geniet. Ik vind dit een fascinerende ontwikkeling, want het laat zien hoe snel de jonge Engelse whisky-sector volwassen wordt. Niet iedereen is er blij mee, en de Schotse distilleerderijen laten dat luid en duidelijk horen. Laten we eens kijken wat er precies aan de hand is.
Wat is het nieuws?
De Britse overheid heeft een zogeheten Geographical Indication (GI) toegekend aan “English Whisky”, een officiële beschermde geografische aanduiding. Dat betekent dat whisky die onder deze naam op de markt komt, moet voldoen aan vastgestelde eisen: hij moet volledig in Engeland worden gedistilleerd en minimaal drie jaar rijpen op Engelse bodem. Deze bescherming is opgesteld door de English Whisky Guild, de brancheorganisatie die inmiddels zo'n vijftig Engelse distilleerderijen vertegenwoordigt.
Voor de Engelse whisky-sector is dit een grote mijlpaal. Distilleerderijen als The English Whisky Company (Norfolk), The Lakes Distillery (Cumbria), Cotswolds Distillery en Bimber (Londen) hebben de afgelopen jaren enorme stappen gezet in kwaliteit en reputatie. Met een officiële GI-status krijgen zij nu een juridisch fundament om de herkomst en authenticiteit van hun product te beschermen, net zoals dat bij Scotch whisky en Ierse whiskey al lang het geval is.
De Scotch Whisky Association (SWA), de invloedrijke belangenbehartiger van de Schotse whisky-industrie, is echter allesbehalve enthousiast. De organisatie waarschuwt dat de definitie van Engelse whisky te ruim is opgesteld en dat consumenten daardoor verward kunnen raken. Volgens de SWA ondermijnt dit de strenge normen waar Scotch whisky wereldwijd om bekend staat.
Waarom is dit belangrijk?
Deze ontwikkeling is om meerdere redenen interessant. Ten eerste laat het zien dat Engeland niet langer een voetnoot is in de wereld van whisky. Waar Schotland, Ierland en Japan al decennia (of eeuwen) de toon zetten, timmert Engeland de laatste jaren stevig aan de weg. Met een officiële juridische bescherming staat de Engelse whisky nu op de kaart als een serieus en herkenbaar product.
Ten tweede raakt het aan een gevoelig onderwerp: identiteit en concurrentie. De Schotse whisky-industrie heeft er belang bij dat de term “Scotch” exclusief en beschermd blijft. Nu er een buurland is dat vergelijkbare bescherming krijgt voor zijn eigen whisky, voelt de SWA zich blijkbaar genoodzaakt om de grenzen scherp te bewaken. Naar mijn mening is dat begrijpelijk, maar ook een beetje overdreven. Een sterke Engelse whisky-categorie hoeft de Scotch niet te schaden, integendeel, het vergroot juist de interesse in whisky als geheel.
Voor jou als whiskyliefhebber betekent dit vooral goed nieuws. Een beschermde aanduiding geeft meer zekerheid over herkomst en kwaliteit. Als je een fles “English Whisky” koopt, weet je voortaan dat de inhoud daadwerkelijk in Engeland is gestookt en gerijpt. Dat maakt het ontdekken van deze relatief jonge categorie een stuk overzichtelijker. Wil je meer weten over hoe zulke aanduidingen werken? Lees dan ook eens onze artikelen over alles over whiskey en verdiep je in de verschillende whiskymerken.
Engelse whisky proeven
Ben je nieuwsgierig geworden naar wat Engeland te bieden heeft? De Engelse whisky-scene groeit hard en er zijn steeds meer flessen verkrijgbaar in Nederland. Distilleerderijen als The Lakes en Cotswolds maken elegante, toegankelijke single malts die zich prima kunnen meten met veel Schotse tegenhangers. Ik kan je van harte aanbevelen om er eens eentje te proberen, al is het maar om zelf te ervaren waar al die commotie over gaat. Je vindt een deel van het aanbod via de whisky-selectie bij TopDrinks.
Afsluitend
De juridische bescherming van Engelse whisky is een belangrijke stap in de emancipatie van een jonge, ambitieuze sector. Of de kritiek van de Scotch Whisky Association terecht is, laat ik graag aan jou over. Wat mij betreft is elke goede whisky welkom, ongeacht aan welke kant van de grens hij gestookt is. Wat denk jij? Is dit een verrijking voor de whisky-wereld, of heeft de SWA een punt? Laat het me weten in de reacties, ik ben benieuwd naar jouw mening!
