Er is heibel in de whisky-wereld, en dit keer gaat het niet over rook of sherryvaten maar over een stukje wetgeving. Engelse whisky heeft namelijk officieel een beschermde geografische status gekregen, iets wat Schotse producenten allesbehalve als goed nieuws ervaren. Ik vind het een fascinerende ontwikkeling, want het raakt aan de kern van wat we eigenlijk verstaan onder “single malt”. Laat me je meenemen in wat er precies speelt.
Wat is het nieuws?
Engelse single malt whisky heeft in het Verenigd Koninkrijk een officieel beschermde geografische aanduiding gekregen, vergelijkbaar met de status die Scotch whisky al decennia geniet. Concreet betekent dit dat er nu vastgelegde regels zijn over hoe een whisky het label “English single malt” mag dragen: waar hij gemaakt wordt, hoe hij gerijpt wordt en aan welke productie-eisen hij moet voldoen. Voor de groeiende Engelse whiskysector, met vlaggendragers als The Lakes Distillery in Cumbria, The English Distillery (voorheen St. George's) in Norfolk en Cotswolds Distillery, is dit een mijlpaal.
De reden dat dit tot een heuse whisky-oorlog leidt, zit in de details. De Scotch Whisky Association (SWA), de belangenclub die de Schotse whisky als een havik bewaakt, vreest dat de Engelse regels op sommige punten soepeler zijn dan de strenge Scotch-eisen. Denk aan waar precies de whisky gebotteld en gerijpt mag worden. Volgens de Schotten zou dit de consument in verwarring kunnen brengen en de reputatie van Britse whisky als geheel kunnen ondermijnen. De Engelse producenten zien dat heel anders en beschouwen de beschermde status juist als erkenning van hun vakmanschap.
Waarom is dit belangrijk?
Voor mij is dit meer dan een juridisch steekspel. Het is een teken dat Engelse whisky serieus genomen wordt, en terecht wat mij betreft. Tien jaar geleden lachte men nog een beetje om het idee van Engelse single malt, maar distilleerderijen als Cotswolds en The Lakes hebben bewezen dat er in Engeland uitstekende whisky gemaakt wordt. Een beschermde status betekent kwaliteitsgarantie, en dat is voor jou als drinker alleen maar goed nieuws. Je weet straks precies wat je in je glas hebt.
Tegelijk begrijp ik de zorg van de Schotten wel. Scotch is een wereldwijd merk geworden dankzij ijzeren productieregels, en zij zijn bang dat een minder strikt Engels systeem afstraalt op de hele categorie. Toch denk ik dat concurrentie de whisky-wereld alleen maar rijker maakt. Meer bekende regio's betekent meer smaken om te ontdekken. Wie weet spreken we over tien jaar over Engelse whisky met net zoveel eerbied als over Speyside of Islay.
Ben je benieuwd hoe Engelse whisky smaakt in vergelijking met de Schotse klassiekers? Duik dan ook eens in onze achtergrondartikelen over whiskyregio's en smaakprofielen. Je zult verrast zijn hoeveel karakter er inmiddels uit Engeland komt.
Engelse whisky proberen
Wil je zelf ontdekken waar alle ophef over gaat? De Cotswolds Single Malt is een fijne instapper: fruitig, met een zachte kruidigheid en een verrassend volle body voor een relatief jonge whisky. Ook de flessen van The Lakes Distillery, zoals de The One en de Whiskymaker's Reserve-serie, zijn een prima manier om kennis te maken met de Engelse stijl. Je vindt deze whisky's onder andere via TopDrinks, gespecialiseerde slijterij met een breed whisky-aanbod.
Afsluitend
Of je nu team Schotland of team Engeland bent, één ding is zeker: de whisky-wereld is levendiger dan ooit. Ik ben zelf reuze benieuwd hoe deze whisky-oorlog zich verder ontwikkelt en of de Schotse bezwaren tot aanpassingen leiden. Wat denk jij? Is een beschermde status voor Engelse whisky terecht, of hebben de Schotten een punt? Laat het me weten in de reacties, ik lees ze allemaal en ga graag met je in gesprek. Proost!
===END===
