Er gebeurt deze week genoeg in de whisky-wereld om even bij stil te staan. De grote klapper: Engeland heeft officieel een eigen beschermde categorie voor Engelse single malt, en dat valt bij de Schotten bepaald niet in goede aarde. Daarnaast goed nieuws uit de Verenigde Staten, waar president Trump het importtarief op Ierse whiskey wil schrappen. Ik neem je mee door het belangrijkste nieuws, en leg uit waarom dit voor jou als whiskyliefhebber interessant is.
Wat is het nieuws?
Het grootste nieuws deze week draait om de officiële erkenning van Engelse single malt als beschermde categorie. Waar Schotse whisky al jaren strenge wettelijke regels kent voor wat zich “Scotch” mag noemen, krijgt de Engelse single malt nu een eigen, formeel vastgelegde definitie. Denk aan regels over waar de whisky geproduceerd moet worden, hoe lang hij moet rijpen en welke grondstoffen zijn toegestaan.
Op het eerste gezicht lijkt dat logisch en zelfs positief. Engeland heeft de afgelopen jaren een flinke groei doorgemaakt op whiskygebied, met distilleerderijen als The English Distillery (St. George's) in Norfolk, The Lakes Distillery en Cotswolds Distillery die inmiddels serieus goede single malts op de markt brengen. Een eigen beschermde categorie geeft die producenten erkenning en bescherming tegen namaak.
Toch zorgt de nieuwe regeling voor flinke irritatie bij de Schotse industrie. De Scotch Whisky Association vreest dat de nieuwe Engelse definitie te veel lijkt op de Schotse standaard, waardoor consumenten in de war kunnen raken. Met andere woorden: de Schotten zijn bang dat de reputatie en exclusiviteit van Scotch whisky verwatert nu de buren zich met vergelijkbare regels op de kaart zetten.
Daarnaast is er goed nieuws uit de Verenigde Staten. President Donald Trump heeft aangekondigd het importtarief op Ierse whiskey te schrappen. Voor Ierse distilleerders zoals Jameson (Irish Distillers), Bushmills en Teeling is dat een flinke opsteker, want de Amerikaanse markt is een van de belangrijkste afzetgebieden voor Ierse whiskey.
Waarom is dit belangrijk?
De erkenning van Engelse single malt is meer dan een juridisch detail. Het markeert het moment waarop Engeland zich definitief als serieuze whiskyproducent naast Schotland en Ierland plaatst. Voor jou als liefhebber betekent dit dat je in de toekomst meer Engelse single malts met een gegarandeerd kwaliteitsniveau tegenkomt, en dat is naar mijn mening alleen maar goed nieuws. Meer keuze, meer variatie en meer concurrentie zorgt doorgaans voor betere whisky.
Tegelijk begrijp ik de zorgen van de Schotten wel. Scotch whisky heeft decennialang keihard gewerkt aan een wereldwijde reputatie, en die bescherm je niet zomaar. De vraag is of de nieuwe Engelse categorie echt verwarring zaait, of dat het juist bijdraagt aan een gezonde, bredere whiskycultuur. Ik hoop zelf op dat laatste. Wil je het verschil tussen de regio's beter begrijpen, lees dan mijn uitleg over alles over whisky.
Het schrappen van het importtarief op Ierse whiskey heeft dan weer directe gevolgen voor je portemonnee. Lagere tarieven kunnen op termijn leiden tot stabielere of zelfs lagere prijzen voor Ierse whiskey in de Verenigde Staten, wat de hele Ierse categorie een boost geeft. En een bloeiende Ierse industrie betekent uiteindelijk ook meer interessante flessen voor ons in Europa. Wil je meer weten over wat Ierse whiskey zo bijzonder maakt, kijk dan eens bij onze whiskey merken.
Zelf proeven: Engelse en Ierse whiskey
Wil je zelf ervaren wat al die ophef waard is? Dan raad ik je aan om eens een Engelse single malt naast een Ierse whiskey te zetten. De Engelse Cotswolds single malt is een mooi startpunt met zijn volle, fruitige karakter, terwijl een klassieke Jameson je laat kennismaken met de soepele, drievoudig gedistilleerde stijl waar Ierland om bekendstaat.
Afsluitend
Het wordt een spannende tijd in de whisky-wereld. Engeland zet zich stevig op de kaart, de Schotten houden hun positie in de gaten en Ierland profiteert van betere handelsvoorwaarden. Wat mij betreft is dit allemaal goed nieuws voor ons als drinkers, want meer keuze en meer concurrentie leidt zelden tot slechtere whisky.
Wat vind jij? Zijn de Schotten terecht boos over de nieuwe Engelse single malt-categorie, of moeten ze de concurrentie gewoon omarmen? En heb jij al een goede Engelse single malt geproefd? Laat het weten in de reacties, ik ben benieuwd naar jouw mening!
