Als er één bericht is dat ik de afgelopen weken met gemengde gevoelens heb gelezen, dan is het dit wel. Ian Macleod Distillers, het Schotse familiebedrijf achter mooie namen als Glengoyne en Tamdhu, draait de productiekraan flink dicht. De reden? Een wereldwijde terugval in de vraag naar whisky. Voor mij als liefhebber is dat een moment om even bij stil te staan, want wat hier gebeurt zegt iets over de hele whisky-wereld op dit moment.
Wat is het nieuws?
Ian Macleod Distillers heeft besloten de productie bij zijn distilleerderijen fors terug te schroeven. Het familiebedrijf, dat al sinds 1933 actief is en in handen is van de familie Russell, ziet zich gedwongen tot deze stap door een wereldwijde terugval in de vraag naar Schotse whisky. Onder de paraplu van Ian Macleod vallen enkele echt geliefde namen: de Highland-distilleerderij Glengoyne, de Speyside-distilleerderij Tamdhu en de bekende blended malt Smokehead.
Het bedrijf geeft aan dat de productieverlaging een directe reactie is op de marktomstandigheden. Waar de whiskysector jarenlang alleen maar groeide, met steeds meer nieuwe distilleerderijen en uitbreidingen, slaat het sentiment nu om. De voorraden in de hele branche zijn hoog opgelopen en de vraag, met name in belangrijke exportmarkten, is teruggevallen. Door minder te produceren wil Ian Macleod voorkomen dat het straks met een berg whisky blijft zitten die niet verkocht raakt.
Het is overigens niet zo dat de distilleerderijen sluiten. Glengoyne en Tamdhu blijven gewoon draaien, maar dan op een lager pitje. Voor een familiebedrijf dat bekendstaat om zijn rust en langetermijndenken, is dit een verstandige, zij het pijnlijke, keuze.
Waarom is dit belangrijk?
Dit nieuws is meer dan alleen een bedrijfsmededeling. Het is een signaal dat de whiskymarkt na jaren van explosieve groei afkoelt. En dat raakt ons als liefhebbers, of we het nu leuk vinden of niet. Ik leg je graag uit waarom dit volgens mij relevant is.
In de eerste plaats laat het zien dat de hele sector onder druk staat. Ian Macleod is bepaald geen klein spelertje, en als zo'n gevestigde naam de productie terugdraait, dan voel je de bredere trend. Verschillende grote spelers in Schotland hebben de afgelopen tijd vergelijkbare signalen afgegeven. Hoge voorraden, dalende vraag en oplopende kosten zorgen voor een lastige combinatie.
Voor jou als consument heeft dit twee kanten. Aan de ene kant zou je kunnen denken dat een lagere productie op termijn tot schaarste en hogere prijzen leidt. Whisky die nu niet gestookt wordt, is er over tien of twaalf jaar immers niet. Aan de andere kant zien we op dit moment juist het tegenovergestelde: door de hoge voorraden en de afgekoelde vraag zijn er momenteel mooie flessen te vinden voor scherpe prijzen. Voor wie graag wat moois inslaat, kan dit dus best een gunstig moment zijn.
Wat ik vooral mooi vind aan deze stap, is dat een familiebedrijf als Ian Macleod kiest voor kwaliteit en stabiliteit boven het blindelings volpompen van de markt. Liever minder maken en de naam hoog houden dan jarenlang overproductie. Daar houd ik wel van. Wil je meer weten over de stijl van deze distilleerderij, lees dan ook eens onze artikelen over Highland whisky en de verschillen met Speyside whisky.
Welke whisky's van Ian Macleod kun je nu proberen?
Juist nu de productie terugloopt, is het volgens mij een goed moment om de huidige line-up te ontdekken zolang die nog ruim verkrijgbaar is. De Glengoyne 10 jaar is een prachtige introductie in de wereld van Highland whisky: ongerookt, fruitig en met die kenmerkende langzame distillatie waar Glengoyne zo trots op is. Wil je iets met meer body, dan is de Glengoyne 18 jaar een echte aanrader met zijn rijke sherryinvloeden.
Hou je van sherryrijpe Speyside-whisky, dan moet je zeker de Tamdhu 12 jaar proberen. Deze whisky rijpt volledig op sherryvaten en dat proef je: warm, kruidig en vol. En zoek je juist rook en kracht, dan is de Smokehead blended malt van Islay een betaalbare en pittige optie. Je vindt het assortiment van Ian Macleod onder andere bij TopDrinks, een gespecialiseerde slijterij met een breed whisky-aanbod.
Afsluitend
De beslissing van Ian Macleod Distillers om de productie terug te schroeven is wat mij betreft een teken des tijds. De whiskymarkt zit in een rustiger vaarwater na jaren van groei, en zelfs sterke families als de Russells passen hun koers aan. Of dit nu het begin is van schaarste of juist een periode van scherpe prijzen, dat zal de tijd leren. Voorlopig zou ik vooral genieten van de mooie flessen die er nu zijn.
Wat denk jij van deze ontwikkeling? Zie je het als een kans om nu in te slaan, of maak je je zorgen over de toekomst van je favoriete distilleerderij? Ik ben heel benieuwd naar jouw mening, dus laat vooral een reactie achter hieronder. Proost!
